Lord, Turuan mo akong manalangin….

Lord, turuan mo akong manalangin dahil kung minsan nanalangin ako para lang sa pansarili kong kaligtasan. Noong estudante akon wala na akong ibang hiniling kundi mataas na grado o dili kaya’y makapasa sa math exam. Noong teen-ager ako wala na akong ipinakiusap na iba kundi pansinin ng aking crush o kaya maging maganda lagi sa pananamit at ang aking pagmumukha. Noong nakapagtapos ako, lagi kitang kinukulit na sana matanggap ako sa isang trabahong pinaka-best sa lahat. Ngayong namaganda ang aking pinapasukan, sa bawat gabing ako’y naghahanda nang matulog, wala pa rin akong ibang bukam-bibig sa’yo kundi tumaas ang aking posisyon sa kompanya. Ngayong, nagbabadyang mawala ang lahat, ngayong madilim ang hinaharap, ngayong nasa harapan ko nagbabadyang panganib, paano po ba ako mananalangin? Iisipin ko na naman ba ang aking sarili? Lord, patawarin mo kaming makasalanan. Naging makasarili kami sa aming makamundong kabuhayan. Sana naiisip ko muna yong nadadaanan kong puloubi sa over-pass, naisip ko sana na kung walang mamalimos sa kaniya ay hindi siya makakakain. Iniisip ko kasi lagi na sila’y pinapakilos ng isang sindikato at nalimutan ko ring may karapatan din silang kumain tatlong-beses sa isang araw. Naisip ko sana ang isang street-children na nang-omit sa tindahan, sinisi ko ang kaniyang magulang sa kanilang kapabayaan. Ngunit paano po kaya kung siya palay walang magulang. Paano pala kung siya’y nakikibaka sa lansangan para mabuhay mabuhay. Minsan nagbibigay din ako ng opinyon na base lamang sa aking nabasa at narinig. Nakalimutan kong may karapatan din pala ang bawat nilalang. Dapat inalam ko muna ang katotohanan.

Marami akong nagawang mali sa aking buhay. At nagpapasalamat ako dahil nakapag-isip ako bago mahuli ang lahat. LORD, TURUAN MO AKONG MANALANGIN!!!!

My Love (Poem)

Thank you for coming into my life. For the first time i let myself fall,

Without thinking the what if and what should be,

In a spur of a moment i am so happy,

Ours might not be the greatest Love of all,

But i enjoy the simple moment;

Your simple smile and secret glances.

I know the moment i saw you,

you are the one i have waiting all this time,

Without you knowing, i have fallen.

I have to stop this stupidity,

I am broken and cannot be fixed at the moment,

If a time will come that we meet again, i hope that i can give you the love you deserve,

But for now, i will let you go,

I don’t want to drag you in this immeasurable sinkhole.

Thank you for meeting you, mine will not be reciprocated,

But this will be the treasure i have to keep.

Thank you for sharing the mystery of Love,

Without you knowing those simple memories will forever last.

The Seer

I am the seer. Hindi ko pinili at hinangad ang gift na ito. Dahil ako mismo ay nagtataka. Hindi ko mawari kung bakit ko nakikita ang mga bagay-bagay na salat sa pandama. Ngayong Agosto Dose Dos Mil deisy otso sa pagpatak ng alas dose ng haying-gabi. Kailangan kung idilat anf mga mata para isulat ang isang akda. Akda na maaring isa na naman babala.

Napaisip ako doon sa kwento ni Adan at Eba. Tubgkol sa Forbidden Fruit. Nang makain ni Eba ang ipinagbabawal na frutas, naimulat sa katotohanan ang kaniyang mga mata. Na siya ay hubad. Tinawag niya si Adan para tikman din ang prutas. At katulad ni Eba ang pagiging inosente ay nawala. Maraming interpretasyon na ang ating narinig. Iba-ibang talinghaga ang sa ipinangaral sa atin. Pero kung ating isa-isahin ngayon. Di kaya ang Forbidden Fruit na iyon ay simbolismo na siya nating ginagawa ngayon? Hindi kaya ang forbidden fruit na iyon ay simbolismo ng too much freedom na tinaramasa batin ngayon.

Ang buhay nating napakamoderno. Napakaraming imbesyon na teknolohiya. Minsan hinahamon na ng sensiya ang mga normal na bagay na noon ay di alintana. Too much freedom will kill us all. Kasi sa paghahangad natin lumigaya, we are defying things from their normal state. Nakalimutan natin na hindi lahat ng legal ay moral. Hindi na ako magtataka na iyong sudunod na tinaguriang anti-christ ay nagkalayong linisin ang makasalanang mundo natin ngayon. Hindi na ako magtataka na sa hangad niyang baguhin ang lipunan, lilipulin niya ang masasama. Kasi hinahangad niyang babalik ang mundo sa original nitong sistema. Ang natural na ayos ng mundo.

Lahat na tayo ay tumikim sa forbidden fruit at nagtatago na tayo kay Lord hindi dahil tayo ay nahihiya kundi kinukwestiyon na natin ang kapangyarihan niya. Sinasabi ko sa inyo mga kapatid, na ang totoong maylikha ay mapagmahal. Kumikilos siya at nagoapahayag sa mga taong bukas ang isip at pag-ibig. Hindi pa huli ang lahat. Humilibg tayo at tawagin siya. Para patawarin tayo sa oagkain natin sa forbidden druit.

The beauty of the darkest tunnel

Hold my hand, let’s go. Together, we pass the darkest tunnel. Nobody can understand what we’re going through but only the few who were fearless to push through this dreaded tunnel.  There they are! Waiting at the end to give us the torch of  light. Believe in me my dear, we can survive. Just hold my grip and we will go.

At the end of the darkest tunnel, the pen and paper is waiting for you to scribe the  most feared passage for humanity. Let’s talk about the beauty of the darkest tunnel.